Ռուս-Պարկական պատերազմը տեղի է ունեցել 1826-1828 թվականներին Հարավային Կովկասում, Արցախի ու Ադրբեջանական Հանրապետության տարածքում։ Այս պատերազմը հանդես էր ռուսական կայսրության և շահական Իրանի միջև։ Ռուսներին հաջողվեց գրավել Անդրկովկասի մեծ մասը, որովհետև Պարսկաստանը չհաշտվեց պարտության մտքի հետ և Ֆրանսիայի և Անգլիայի աջակցությամբ նախապատրաստվեց նոր պատերազմի։ Այս պատերազմի համարվող մասերից մեկը է 1826 թվականի Հուլիսին իրանի գահաժառանգ Աբաս Միրզանի 60 հազարանոց բանակով մտավ Ռուսաստանի տարածք խախտելով Գյուլիստանի պայմանագիրը։ Պայքարներ եղան Գանձակում և Շուշիում, որտեղ հայերը հրաման էին ստացել կանգնեցնել նրանց։ Պայքարներ գնաց նաև Նախիջևանում, որից հետո պարսից զորքերը նահանջեցին, բայց նորից 25000 զորքով հարձակվեցին Երևանի և Էջմիածնի վրա։ Ռուսները առանց դիմադրության գրավեցին Թաբրիզը, որը ստիպեց նրանց կնքել պայմանագիր նրանց հետ։ 1828թ․փետրվարի 10-ին կնքվեց Թուրքմենչայի պայմանագիրը, ըստ որի Պարսկաստանը նրանց վճարեց 20 միլիոն ռուբլի ռազմատուգանք։ Ամբողջ արևելյան Հայաստանը անցավ Ռուսներին և հայերը ստացան իրավունք ազատ տեղաշարժ Պարսկաստանում։