Փողոցի ծայրը բաժանվում է նեղ ճանապարհների, որոնք տանում են դեպի այգիներ։
Զրույցը լռում էր, որովհետև նրանք լսում էին ջրերի ձայնը։
Երբ նրանք լսում էին ջրերի ձայնը, զրույցը լռում էր։
Գուցե այդպիսին է եղել աշխարհը այն ժամանակ, երբ քարածուխի հսկա շերտեր են գոյացել և շերտերի վրա պահել վաղուց անհետացած բույսերի ու սողունների հետքերը։
Վեր բարձրանալիս որսորդը զգաց, որ մեկը հետևում է իրեն։
Կարգադրությամբ-ըստ կարգադրության, համաձայն կարգադրության
Նախասիրություններով-ըստ նախասիրությունների, նախասիրությունների համաձայն
Որոշմամբ— ըստ որոշման, որոշման համաձայն կամ համաձայն որոշման։
Պատասխաններով-ըստ պատասխանների, համաձայն պատասխանների կամ պատասխանների համաձայն
Դիմումով-ըստ դիմումի, դիմումի համաձայն, համաձայն դիմումի
Պատմածով-ըստ պատմածի, համաձայն պատմածի, պատմածի համաձայն
Խնդրանքով-ըստ խնդրանքի, համաձայն խնդրանքի կամ խնդրանքի համաձայն։
Որոնք իրեց հայրենիքում բնաջնջվում էին — որոնք վերանում էին
Որովհետև նրանք ներ ամենահետաքրքիր նմուչներն էին — ամենահետաքրքիր նմուշներն էին։
Որը մեզ հարկավոր էր — մեզ հարկավոր էր։
Որն արջի նման է ու կառչուն պոչ ունի — կառչուն պոչով
Որի անունը Պեդրո կնքեցինք — Պեդրո կնքեցին
Երբ եկավ մեզ մոտ — Երբ եկավ
Որ կանգնում էր ետևի թաթերի վրա, առջևի թաթերը ճաղերից դուրս հանում ու չոկոլադ ստանում — ճաղերից հանեցին
Որպեսզի Պեդրոն ինչ-որ բանով խաղա — Պեդրոն խաղա
Եր Պեդրոն տխրում էր — Պեդրոն տխրում էր։
Կատուն ինքնագոհ, խորամանկ հայացքով, խոսելիս ագահորեն լպստում էր շուրթերը։ Կատուն ներս մտավ և տեղում կանգնեց։ Երկար հոտոտեց և ասաց․
֊ Ապրեմ ես, էլ մկան հոտ չի գալիս։ Իմ նման կտրիճի ճանկից մո՞ւկ կպրծնի,-Նա գնաց նստեց սեղանի մոտ, հարմար տեղավորվեց՝ ասես պետք է ճաշի և շարունակեց.
֊ Լա՜վ, բա ի՞նչ պիտի ուտեմ հիմա։
Կատուն վեր կացավ և գնաց հերթով բացեց պահարանի դռները։
֊Չէ՜, ոչ մի բան չեմ թողել ուտելու։ Դե՜, քեզ տեսնեմ, ճարպիկ կատու, մի բան մտածիր։ Հա՜, տիրուհին բողոքում որ, թե մեր հավերը հիվանդացել են, չգնա՞մ տեսնելու։
Պահարանից հանեց մի ճերմակ խալաթ, հագավ և ասաց.․
֊ Մեր հավերն են, օտար հո չե՞ն, գնամ բուժեմ։
Կատուն դուրս եկավ։ Մյուս կողմից մտան հավերը և կոսք կոսքի շարվեցին թաղթին։ Գլուխները կախ սպասում էի ինչ֊որ բանի։ Առաջին հավը ասաց.․
֊ Էս ի՞նչ ցավ կպավ բոլորիս։
Երկրորդ հավը ասաց.․
֊ Տիրուհին էլ է անհանգստացել մեզ համար։
Երրորդ հավը ասաց.․
֊ Հա՛, ճիշտ է, ես իմ ականջով լսեցի, ասում էր․ «Հավերս հիվանդ են, շա՜տ ափսոս են, որ չլավանան, մորթելու եմ»։
Բոլոր հավերը միասին հոգոց հանեցին։ Ճերմակ խալաթով մտավ կատուն և քաղցր֊մեղցր ասաց.․
֊ Հավիկնե՜ր ջան, լավիկնե՜ր ջան, ինչո՞ւ եք հիվանդացել։ Իմացա՝ հիվանդ եք, քուն ու հանգիստս կորցրի։ Ասի՝ գնամ, տեսնեմ ի՞նչ է եղել։
Հավեր անհանգիստ իրար նայեցին։ Երկրորդ հավը ասաց.․
֊ Ի՜նչ լավն է մեր կատուն, ի՜նչ հոգատար է։
Առաջին հավը ասաց.
-Դմբո՜, կատվի լավը ո՞րն է։ Ախր, մենակ բռնի թե չէ, կհոշոտի քեզ։
Երրորդ հավը ասաց.
֊ Ճիշտ որ, անցած տարի կերավ չէ՞, մեր խեղճ ընկերուհուն։ Հետո ես իմ ականջով լսեցի , ասաց․ «Գժվո՜ւմ եմ հավի մսի համար»։
Կատուն ասաց.․
֊ Դե՛, ասեք․ ի՞նչ եք զգում, ի՞նչն է ցավում, հը՞։
Առաջին հավը ասաց.
֊ Գիտես ի՞նչ։ Շատ էլ լավ ենք։ Մենակ թե դու հեռու եղիր մեզնից։ Թե հիվանդ էլ ենք, հիվանդությունը կանցնի, որ դու հեռու մնաս։
Կատուն հեռացավ և ասաց.․
֊Հա՞։ Լավ։
Hayk Vaghoyan 