Վերջապես այդ հրեշը մի վերջին անգամ ցնցվեց ու կանգ առավ։ Այդ ժամանակ թագավորը հասկացավ , որ իր թագավորությունը վտանգի տակ է և պետք է նրա բնակիչներին հանել թագավորությունից։ Կրակի հրեշը կամաց-կամաց սկսեց քայլել թագավորության կողմ։ Թագավորը արդեն իր բնակիչներին հանել էր թագավորությունից։ Հրեշը մոտիկացավ թագավորությանը և այդ պահին թագավորի աղջիկը հասկացավ , որ իր տունը էլ հետ չի վերադարձնի և սկսեց լաց լինել։ Իսկ թագուհին սովորական թագուհի չէր , նա ջրի Աստծով օրհնած թագուհի էր , և այդ պահին երկնքից սկսեց անձրը թափել։ Հրեշը անձրևի կաթիլներից դարձավ քար իսկ թագավորության բնակիչները այնքան ուրախացան , որ միասին գոռում էին <<Փրկված ենք>>։

Վատ ձին կերը կպակասեցնի։
Տգետին՝ մեկ ասա։
Աչդար մազը կկտրվի։
Մեկ՝ մի խոսիր։
Բոյը՝ կարճ։

«Ճիշտ ճանապարհը անցնում է ճոպանի վրայով, որը ոչ թե բարձրության վրա են ձգել, այլ՝ համարյա գետնի»-ասում էր Ֆրանց Կաֆկան-«Կարծես ավելի շատ սայթաքում են, քան անցնսւմ դրա վրյաով»:
«Իսկական հակառակորդն անսահման արիություն է ներշնչում»-ասաց Ֆրանց Կաֆկան
«Ճշմարտությունը»-ասաց Բենը-«կփոխի արվեստը»

այն համոզման էին եկել-այն եզրակացության էին եկել
բանի տեղը չդնող-արհամարհող
անկողին էին ընկնում-հիվանդանում էին
նույնիսկ հոգին փչում-մահանում
գլխի ենք ընկել-հասակացել ենք
առաջ է գալիս-առաջանում է
Ադամի տարվանից-Նախնադարից
ահ ու գողի-վաղենալու
իր գործն արել էր-մնացել է